سه شنبه ۱ آبان ماه ۱۳۹۷
  آستان مقدس علی ابن حمزه علیه السلام   گالری تصاویر

زندگینامه حضرت علی بن حمزه علیه السلام

 

روایت شده در آن زمان که بنی عباس به تعقیب علویون در تمام بلاد ایران پرداختند،حضرت علی ابن حمزه علیه السلام به همراه تعدادی از نزدیکان خود جهت یاری عموی خود حضرت امام رضاعلیه السلام در سال 220 هـ. ق ( زمان حکومت معتصم عباسی) به شیراز آمد و در جنگی که میان عمال عباسی با حضرت و یارانش در منطقه ارژن نزدیک شیراز در گرفت  لشکر حاکم عباسی درفارس ( قلتق خان) شکست خورده و عزیمت نمودند. پس از  تجدید قوا عباسیون از تاریکی شب استفاده نموده و به حضرت و همراهانش حمله ور شدند و متأسفانه همراهان حضرت در صحرا پراکنده شدند و برخی هم شهید شدند.

 

آنگاه حضرت علی ابن حمزه علیه السلام که در این درگیری جراحات سختی برداشته بود در یکی از غارهای کوه شمالی که در آن چشمه آبی نیز وجود داشت به طور مخفیانه زندگی می کرد، می گویند این همان غاری است که بعدها ابن باکویه برای انزوای خود به یمن و برکت وجود مقدس حضرت علی ابن حمزه علیه السلام که در آن غار زندگی می کرده به عنوان محل زندگی خود انتخاب نموده وامروزه به باباکوهی شهرت یافته است. حضرت با فروش هیزم امرار معاش می کرده و در یکی از روزها که عمال عباسی که در تعقیب حضرت بودند با چهره نورانی و خالی که درصورت حضرت مشاهده کردند او را شناسایی کرده و به عمال عباسی خبردادند و آنگاه که از او پرسیدند نام تو چیست فرمود علی نام پدرش را پرسیدند فرمود حمزه از جد او پرسیدند فرمود موسی. آنگاه عمال عباسی از مرکب پیاده شدند و به حضرت حمله ورشدند، چون حضرت مسلح نبود مأموران عباسی پس از هجوم ناجوانمردانه ایشان را زخمی کردند و سپس سر مبارکش را از بدن جدا نمودند، مورخین  در کتب مختلف  بخصوص کتاب هزار مزار، کتاب علم انساب ابونصر بخاری و ... و ...

می نویسند حضرت به لطف الهی از جا برخاست و سرمبارکش را برداشت و به راه افتاد و رسید آنجا که مزارش قرارگرفت برزمین افتاد و تا چند روز از لبانش جمله مقدس لا اله الا الله شنیده می شد و اکنون آستان مقدسش زیارتگاه و باب الحوائج حاجتمندان است گویند حافظ از زائران آن حضرت بوده و شعری در وصف حضرت به این مضمون سروده است.

 

سرآن کشته بنازم که پس از کشته شدن               سرخود گیرد و اندر پی قاتل برود.

 

آنطور که مورخین می نویسند حضرت در سال 190 ه.ق در مدینه متولد شده و در سن 30 سالگی در 23 محرم الحرام سال 220 هـ . ق در شیراز  به شهادت رسید. که هر سال محبان اهلبیت علیه السلام در روز شهادت این بزرگوار در آستان مقدسش به سوگ می نشینند.گفتنی است که تعداد کثیری از مردم کشورهای اطراف بویژه عربستان و امارات و مردم متدین ایران از شمال تا جنوب و از شرق تا غرب به آستان مقدس حضرت جهت رفع گرفتاری و مشکلات خود مراجعه نموده و از لطف خداوند سبحان اکثراً با دست پر این آستان را ترک گفته اند.

 

ایشان نوه امام موسی کاظم (ع) و دارای عموهای بزرگواری چون حضرت امام رضا (ع)، احمد بن موسی (ع) و قاسم بن موسی   علیه السلام می باشد، حضرت   علیه السلام  ازشاخه طوبایی است که از شجره طیبه امامت و ولایت روئیده، و منشا شفای دلها و خیر کثیر و برکات عظیم است.

 

پدرحضرت در شهر ری مدفون است و حضرت شاعبدالعظیم از زائران و علاقه مندان حضرت حمزه   علیه السلام  است و به همین دلیل حضرت شاعبدالعظیم را در کنار این بزرگوار به خاک سپرده اند.

 

علمای انساب از جمله ابونصر بخاری- شیخ شرف عبیدلی و ابوالحسن عمره در قرون سه الی پنجم هـ. ق نوشته اند که حضرت علی ابن حمزه   علیه السلام  فرزندی نداشته است. شاید کمتر امام زاده ای باشد که علمای انساب و بزرگان رجال تصریح به محل دفن او در مکان خاصی نموده باشند، متأسفانه درباره اکثر مزارات مشهور ایران چند نقل قول وجوددارد، خوشبختانه درباره حضرت علی ابن حمزه بن موسی الکاظم  علیه السلام  اتفاق واجماع علمای انساب بر این است که وی در این مکان مقدس آرمیده است

 

روایت شده در آن زمان که بنی عباس به تعقیب علویون در تمام بلاد ایران پرداختند،حضرت علی ابن حمزه  علیه السلام  به همراه تعدادی از نزدیکان خود جهت یاری عموی خود حضرت امام رضا  علیه السلام  در سال 220 هـ. ق ( زمان حکومت معتصم عباسی) به شیراز آمد و در جنگی که میان عمال عباسی با حضرت و یارانش در منطقه ارژن نزدیک شیراز در گرفت لشکر حاکم عباسی در فارس ( قلتق خان) شکست خورده و عزیمت نمودند.

پس از تجدید قوا عباسیون از تاریکی شب استفاده نموده و به حضرت و همراهانش حمله ور شدند و متأسفانه همراهان حضرت در صحرا پراکنده شدند و برخی هم شهید شدند.

آنگاه حضرت علی ابن حمزه  علیه السلام  که در این درگیری جراحات سختی برداشته بود در یکی از غارهای کوه شمالی که در آن چشمه آبی نیز وجود داشت به طور مخفیانه زندگی می کرد، می گویند این همان غاری است که بعدها ابن باکویه برای انزوای خود به یمن و برکت وجود مقدس حضرت علی ابن حمزه  علیه السلام  که در آن غار زندگی می کرده به عنوان محل زندگی خود انتخاب نموده وامروزه به باباکوهی شهرت یافته است.

حضرت علی بن حمزه با فروش هیزم امرار معاش می کرده و در یکی از روزها که عمال عباسی که در تعقیب حضرت بودند با چهره نورانی و خالی که درصورت حضرت مشاهده کردند او را شناسایی کردند و به عمال عباسی خبردادند. آنگاه عمال عباسی از مرکب پیاده شدند و به حضرت حمله ورشدند، چون حضرت مسلح نبود مأموران عباسی پس از هجوم ناجوانمردانه ایشان را زخمی کردند و سپس سر مبارکش را از بدن جدا نمودند.

آنطور که مورخین نوشته اند، حضرت علی بن حمزه در سال 190 ه.ق در مدینه متولد شده و در سن 30 سالگی در 23 محرم الحرام سال 220 هـ . ق در شیراز به شهادت رسید که هر سال محبان اهلبیت   علیه السلام  در روز شهادت این بزرگوار در آستان مقدسش به سوگ می نشینند.

تعداد کثیری از مردم کشورهای اطراف بویژه عربستان و امارات و مردم متدین ایران از شمال تا جنوب و از شرق تا غرب به آستان مقدس حضرت مشرف می شوند.

طرح توسعه حرم مطهر حضرت علی بن حمزه  علیه السلام  از سال 1385 با همت هیات امنای حرم مطهر و اداره کل اوقاف و امور خیریه فارس با زیربنای 10 هزار متر مربع در سه جلسه آغاز گردیده است که هم اکنون با پیشرفت فیزیکی مناسب تعدادی از بخش های آن مورد استفاده مردم می باشد.

www.shirazportal.ir


صفحه اصلـی  |  تمـاس با ما  |  درباره مـا
.: تمامی حقوق این سایت محفوظ و متعلق به شیراز پورتال می باشد و استفاده از مطالب سایت فقط با ذکر منبع مجاز می باشد :.
طراحی و اجرا وب سایت